Grupy i ruchy

L.S.O.

Liturgiczna Służba Ołtarza jest wspólnotą, której działalność w parafii wyraża się przede wszystkim w posłudze podczas Mszy świętych, nabożeństw i innych celebracji. Poprzez swoją postawę, gesty, czytanie Słowa Bożego oraz spełnianie wielu funkcji liturgicznych członkowie tej wspólnoty przyczyniają się do pełniejszego przeżywania sakramentów przez zgromadzonych wiernych.

Strój liturgiczny

Każda diecezja, a nawet parafia ma własne zasady, dotyczące ubioru członków Liturgicznej Służby Ołtarza. Tradycyjnym strojem, który ma najdłuższą historię jest:
• sutanela − suknia, zakładana w pasie, której kolor odpowiada okresowi liturgicznemu (może być zielona, czerwona, fioletowa, rzadziej spotykana biała lub złota)
• komża
• kołnierz − zakładany wokół szyi i na ramiona na komżę. Kolor kołnierza również odpowiada okresowi liturgicznemu i nigdy nie może się różnić od koloru rewerendy.
Zdarza się, że w stroju pomija się kołnierz lub rewerendę, występują też takie sytuacje, gdzie kołnierz i rewerenda tworzą tzw. sutanellę czyli szatę na wzór kapłańskiej sutanny[1].
• alba − dla lektorów i ceremoniarzy

Stopnie formacji ministranckiej

Krajowe Duszpasterstwo Służby Liturgicznej dzieli formację na następujące stopnie i funkcje:
• kandydat – nie nosi jeszcze komży, ale uczy się w tym czasie posługiwania do mszy, odpowiedzi mszalnych itp., ten okres próby trwa zazwyczaj kilka miesięcy
• choralista (ministrant) – daje wiernym sygnały do przyjęcia odpowiednich postaw ciała za pomocą kołatek, dzwonków i gongów;
• ministrant światła (inaczej ceroferariusz; łac. niosący świecznik) – opiekuje się świecami, posługuje do nich;
• ministrant krzyża (inaczej krucyferariusz łac. crux: krzyż oraz ferre: nieść – niosący krzyż) – nosi krzyż podczas procesji i drogi krzyżowej;
• ministrant księgi (inaczej librysta lub manduktor; z łac. liber – księga) – dba o księgi liturgiczne, przygotowuje je przed celebracją liturgiczną; może posługiwać celebransowi przy mszale;
• ministrant wody – nosi kociołek z woda święconą: podczas aspersji (pokropienia wiernych woda święconą) oraz błogosławieństw i poświęceń.
• ministrant kadzidła – funkcje spełniają dwaj ministranci:
• turyferariusz – (od łac. turyfera) odpowiedzialny jest za kadzielnicę (trybularz): jej przygotowanie i utrzymanie w czystości;
• nawikulariusz – (od łac. naviculum) służy razem z turyferariuszem – niesie kadzidła w naczyniu, zwanym „łódką”;
• ministrant ołtarza – może pełnić następujące funkcje: posługuje przy naczyniach liturgicznych; podaje chleb, wino i wodę do sprawowania Eucharystii, usługuje kapłanowi, a przy udzielaniu wiernym Komunii świętej, przytrzymuje patenę pod Ciałem Pańskim, by jego partykuły nie spadły na ziemię;
• lektor – ministrant Słowa Bożego – osoba po specjalnym kursie; proklamuje Słowo Boże (czytania z wyjątkiem Ewangelii) oraz odczytuje wezwania Modlitwy Powszechnej; może, za zgodą celebransa odczytać lub zaśpiewać psalm.
• psałterzysta – wykonuje psalmy, zazwyczaj jest ministrantem Słowa Bożego posiadającym uzdolnienia muzyczne;
• kantor – intonuje pieśni, dba o oprawę muzyczną liturgii i zaangażowanie wiernych w śpiew, ta funkcja rzadko już występuje w Polsce i jest często mylona z psałterzystą. Kantor zazwyczaj jest ministrantem Słowa Bożego posiadającym wykształcenie muzyczne;
• ceremoniarz – mistrz ceremonii – osoba po specjalnym kursie trwającym zazwyczaj rok; jego zadaniem jest koordynowanie działań pozostałych ministrantów; jest odpowiedzialny za prawidłowy przebieg liturgii, przeprowadza próby z ministrantami, musi być zaznajomiony z przepisami liturgicznymi;
• animator liturgiczny – jest starszym ministrantem (zazwyczaj powyżej 16 lat) lub osobą dorosłą, na ogół po specjalnym kursie; opiekuje się grupą ministrantów.
Można wyróżnić także inne funkcje:
• Kaperiusz – ministrant trzymający mitrę i pastorał przez welon bądź specjalne rękawiczki.

Dziewczęta przy ołtarzu

W Polsce od 1994 funkcje ministrantów mogą pełnić również kobiety, jeśli w danej diecezji zezwolił na to ordynariusz. Kongregacja Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów wydała 15 marca 1994 List ogólny do przewodniczących Konferencji Biskupów na temat posługi świeckich w liturgii, zgodnie z którym poszczególni biskupi mogą w swoich diecezjach zezwolić na posługę przy ołtarzu także kobietom. Warunkiem takiego zezwolenia są „prawdziwe potrzeby parafii i dobro wiernych”. Dziewczęta dopuszczane są do służby przy ołtarzu jako ministrantki bądź lektorki.

 

W skład Liturgicznej Służby Ołtarza wchodzą:

w Sycewicach:

• Leszek ZDYB (Szafarz, Lektor)
• Krzysztof ZDYB
• Mateusz MORGAŚ
• Pamela GAJEWSKA
• Nadia JUDEK
• Kasjan BANAŚ
• Hanna SIWIEC

KANDYDACI:
LEKTORZY:

• Danuta KŁUDKA
• Jerzy JURA

PSAŁTERZYŚCI:

w Pałowie:

• Mariusz FRANCZAK – Prezes (Szafarz; Lektor; Psałterzysta)
• Wiktor FRANCZAK
• Wiktoria WANAGO (Psałterzystka; Lektor)
• Kamil LISOWSKI
• Klaudia MORKA

KANDYDACI:
LEKTORZY:

• Jagoda FRANCZAK (Psałterzystka)
• Beata FRANCZAK
• Karolina BANASIK
• Elżbieta PACAK
• Grzegorz KONIUK
• Renata MAZUR-WOJCIECHOWSKA (Psałterzystka)

w Zębowie:

• Leszek MAZUR (Szafarz, Lektor)
• Feliks PARNICKI – Prezes
• Kacper SAK
• Wojciech KOBZDEJ
• Piotr LIPKA

KANDYDACI:
LEKTORZY:

• Dagmara WINIARSKA
• Robert STACHURSKI